{"id":4649,"date":"2020-09-04T12:54:17","date_gmt":"2020-09-04T12:54:17","guid":{"rendered":"http:\/\/kunsthuissyb.nl\/?p=4649"},"modified":"2020-09-07T19:32:24","modified_gmt":"2020-09-07T19:32:24","slug":"circles-what-does-the-space-between-here-and-there-narrate","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/?p=4649","title":{"rendered":"Circles | WHAT DOES THE SPACE BETWEEN HERE AND THERE NARRATE?"},"content":{"rendered":"

Op 21 juli ontmoetten Halla Einarsd\u00f3ttir en ik elkaar via Skype. <\/strong><\/p>\n

<\/p>\n

Het was vier dagen <\/strong>voor <\/strong>haar presentatie in Kunsthuis SYB<\/strong><\/a>\u00a0waarmee\u00a0zij een<\/strong> werkperiode afsloot van <\/strong>\u2013<\/strong> laten we zeggen <\/strong>\u2013<\/strong> drie korte maar productieve weken. Op fysieke afstand, vanaf mijn keukentafel in Brabant, praten we over de ruimte tussen binnen<\/strong>– <\/strong>\u00a0en buiten, fictie en werkelijkheid en tekst en beeld. Ik vraag haar hoe de externe omstandigheden in Friesland <\/strong>haar <\/strong>interne, artistieke praktijk be\u00efnvloedden. En wat zichtbaar wordt in haar artistieke proces,<\/strong> gereguleerd in een afgelegen ruimte in Friesland \u2013 zoals <\/strong>Einarsd\u00f3ttir<\/strong> SYB eerder in haar proposal beschreef \u2013 tijdens COVID-19, <\/strong>evenals de invloed van een verander<\/strong>lijke <\/strong>omgeving op <\/strong>het <\/strong>publieke \u2018oppervlak\u2019 van haar kunstenaarschap.<\/strong><\/p>\n

(Red. Let op: de antwoorden van de kunstenaar zijn niet vertaald naar het Nederlands)<\/h6>\n

0\/ (Voorafgaand aan Skype)<\/strong><\/p>\n

Halla Einarsd\u00f3ttir (1991) komt uit IJsland en keerde na haar afstuderen aan de Gerrit Rietveld Academie in 2016 verschillende keren terug naar de IJslandse hooglanden. Momenteel volgt ze een Master aan het Piet Zwart Instituut, waarin ze onderzoekt op welke manieren externe omgevingen onze (interne) perspectieven en gedragingen kunnen be\u00efnvloeden. Vertrekkend vanuit een zichtbare \u2018schil\u2019 van iets of iemand omarmt ze de kracht van verhalen vertellen. Een oppervlak, of het nu van een object of van een persoon is, legt enerzijds de reactie op een externe kracht bloot, anderzijds bestaat het als grens naar het onderliggende. Ik denk dat patronen in een oppervlak, als een scheur in het zichtbare, kunnen worden gezien als een metafoor tussen twee gescheiden ‘ruimtes’: het illustreert de ruimte tussen het interne en externe, tussen wat ‘is’ en wat daar dieper onder schuilt, een interessante spanning die we vandaag verder aanraken.<\/p>\n

\"Halla

Sculptural installation, detail<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

1\/ Portal Scroll video, looptijd: 9 minuten<\/strong><\/p>\n

Kort voor ons gesprek stuurt Einarsd\u00f3ttir me twee video\u2019s per mail toe die ze komend weekend in SYB presenteert. Allereerst nodigt ze me uit om Portal Scroll <\/em>(2020) te bekijken \u2013\u00a0 bij voorkeur met koptelefoon. Portal Scroll<\/em> is geconstrueerd vanuit een \u2018first person’-perspectief en legt een sterke connectie met videogames: het neemt direct mijn gehele omgeving over. Tijdens deze virtuele reis word ik vergezeld door twee stemmen, respectievelijk vrouwelijk en mannelijk. Ze leiden me door een paar vierkante kamers. De kamers zijn klein, met hoge muren vol aderen, texturen en patronen – zoals bergen, of een sproetenhuid. De muren zijn overwegend licht, net als de scheuren erin, hoewel een paar ook geel, groen of rood zijn gekleurd. De blik die ik volg, mijn blik voor een tijdje, beweegt zich schokkend door de vierkante ruimtes heen en weer \u2013 als een robot.<\/p>\n

\u201cFighting for the scare sockets – Living in each others pockets – Pickpocketing my thoughts – Compensating for poor plots\u201d, leest de man luid voor, terwijl hij ons verwelkomt als speler van het spel: we gaan beginnen.<\/p>\n

\u201cOne day, the walls became thinner than my patience\u201d, spreekt een vrouwenstem al even luid, dezelfde ruimte vullend.<\/p>\n

De vrouw vertelt ons de man te horen, gevuld met nieuwsgierigheid. Ze luisterde, hoorde hem pen en papier pakken. Ze wist dat hij een plan had en hoorde hem denken: How to put it into words?\u00a0 Ze hoorde hem aarzelen en vroeg zich af: \u2018Could he hear me as well?\u2019 Als een voyeur door de muren, in een lege kamer, hoorde zij hoe hij zijn concentratie verlegde van wat hij moest schrijven naar wat hij die avond moest eten, terwijl ze deed alsof ze hem niet had horen denken hoe hij moest beschrijven wat hij dacht. Zij antwoordde dat ze uiensoep wilde eten, zoals oma het maakte. Hij antwoordde alsof hij niet aanwezig was, en verdween in de keuken. De muren, dunner dan haar geduld, zouden alle onderdelen opleveren om in de keuken te kunnen verzamelen. Mijn ogen bewegen nu trillend naar een kledingrek waar theedoeken overheen zijn gedrapeerd. Zij wachtte lang, zag de theedoeken drogen. Maar haar geduld bleek niet ontoereikend. Hij stal meningen, h\u00e1\u00e1r meningen, en luisterde naar ze alsof ze van hem waren. Maar, naast die meningen, is de kruipruimte in huis \u2013 zo spreekt zij \u2013 de plek waar de inhoud van het huis verborgen ligt. Zij verdween in die ruimte, alleen.<\/em><\/p>\n

\"\"

Portal Scroll (still from video), 2020<\/em><\/p><\/div>\n

Liza Voetman \u2013 In het proposal dat je een tijdje geleden hebt ingediend beschrijf je een focus op tekst, de verschillende vormen van verhalen die je hebt verkend en de mogelijke vervanging van tekst door materiaal, zonder een verhalende draad te verliezen. <\/strong>Je schrijft: \u201cBy allowing my work to be shaped by a floating \u2018word of mouth\u2019 communication, an object\u2019s narrative power and\/or an alternative navigational method, I as the maker hand over a certain authorship to these aforementioned \u2018tools\u2019 which I believe creates an interesting and often unforeseen outcome of the work.\u201d <\/strong>Portal Scroll<\/em><\/strong> heeft veel lagen, zowel virtueel als tekstueel, het narratief gesproken door een vrouw en een man. Kun je iets uitleggen over de opkomst van het fictieve verhaal van Portal Scroll<\/em> in SYB?<\/strong><\/p>\n

\u201cBefore SYB, I had already started creating physical textures on a cardboard, thinking about various surfaces and veneer\u201d,<\/em> legt Einarsd\u00f3ttir uit, terwijl zij haar laptop op een tafel plaatst aan de achterzijde van SYB, voor een rauwe, stenen muur. Door het slechte weer en de coronacrisis is Einarsd\u00f3ttir de afgelopen eenentwintig dagen nauwelijks buiten geweest. In deze binnenruimte met zijn afgebrokkelde muren vol aderen en patronen, leerde zij alle details kennen, samenwerkend met haar partner- en kunstenaar Faysal Mroueh. Hij hield haar bij het cre\u00ebren van de digitale omgevingen in Portal Scroll.<\/em><\/p>\n

Einarsd\u00f3ttir gaat verder: \u201cI was going to have a group show a few months ago, which moved online because of COVID-19. We decided, as a group, to have this exhibition on the platform Twitch.<\/a> It\u2019s basically a platform for people to broadcast themselves playing video games; there is this culture of people watching other people playing games, you know? [I nod]. Along with Faysal, I had already been thinking about the idea of a video game as a narrative form. We tried to render the physical cardboard surfaces into a digital platform. Along with that I started writing the script of my video. A previous work of mine Spies Lies and Sunken Subs, was an interactive eBook as PDF\u00a0 which marked the beginning of this interactive way of thinking through work, it encourages the viewer to navigate freely within the file, searching for clues and variables, whilst evaluating both what to believe and how they prefer the stories to go. [\u2026] What I find interesting in Portal Scroll is that due to this first person perspective the viewer gets hints of an interactivity although in reality they don\u2019t have any real agency. I think this tension creates an interesting distance, between the viewer and maker, here you don\u2019t necessarily assume that the narrator is the artist herself as you might, if this was simply an animation video.\u201d<\/em><\/p>\n

Voorafgaand aan haar residentie realiseerde Einarsd\u00f3ttir al een vereenvoudigde versie van Portal Scroll.<\/em> In SYB herschreef ze het script voor een vier-minuut durende video en verscherpte ze de keuze van objecten in de ruimtes. \u201cI came across this folklore figure in the English tradition, called Brownie<\/a>\u201d,<\/em> vertelt ze, glimlachend. \u201cIt\u2019s a creature that stayed in houses where it would clean and attend to chores during the night. Allegedly it was a very sensitive and touchy creature who became easily offended and would leave the house it stayed in when it became too offended. But when doing so, it would leave rhymes around the house. In my video game, these rhymes give clues for you as a spectator. As a side note, I find it quite interesting that these are all very feminine qualities: staying within the house, cleaning, being easily offended \u2013 all these clich\u00e9\u2019s but according to the tradition this creature was most commonly known to be male. In my video some of this character\u2019s attributes gets mingled with the different narrators. I have touched upon the trope of a ‘crazy lady’ or a ‘crone<\/a>‘ in my previous works and in some way it returns again, in this video, where the viewer might not necessarily trust the narrator of the game, hopefully asking themselves why. I also hope there is some suspicion on the seemingly super dull partner while watching! It was already an idea to develop and explore the videogame as a narrative form and due to the lockdown we simply had more time to work on it together. Thematically it also had an effect, for instance, I never worked within a domestic setting until now, which happened almost without me noticing. I guess, like most people, I was in a slightly different mind space these past months.\u201d<\/em><\/p>\n

LV <\/strong>\u2013 Door corona ben je in de virtuele wereld gedoken?<\/strong><\/p>\n

HE <\/strong>\u2013\u00a0 I guess, yes, although I think it would have happened eventually. But now, given\u00a0 my partner and I have been working in one room together \u2014 since I didn\u2019t have access to my studio and school \u2014 it might have happened a bit faster. <\/em><\/strong><\/p>\n

2\/ Carpet Beat, looptijd: 2 minuten<\/strong><\/p>\n

Een houten stok slaat tegen een stoffig tapijt. Zo \u00e9\u00e9n die we jarenlang in de schuur hebben liggen en het licht pas laten zien nadat het zijn glorie heeft verloren. Bij elke slag komt stof uit het oppervlak, van binnenuit de textuur – naar boven. Het ontmoet de wind – de realiteit? – en verdwijnt. Bij het raken van het tapijt bevriest Einarsd\u00f3ttir het videobeeld enkele seconden. Dit moment van tussenin- zijn, het interval van \u00edn het materiaal en in de lucht zijn, wordt zichtbaar ge\u00ebnsceneerd. Die seconden tussen fictie en realiteit in, is wat Carpet Beat<\/em> onderzoekt. Beide video’s vertellen ons op een fictieve manier over de mantel die onder het oppervlak wordt vrijgelaten, zonder letterlijk te worden. \u201cJe hebt het interne en externe gecentraliseerd als samenwerkende krachten die niet zonder elkaar kunnen bestaan binnen beide projecten”, definieer ik voorzichtig. “Hoe komt dit tot uiting in je fysieke presentatie in SYB?”<\/p>\n

[Einardsd\u00f3ttir lacht, antwoordt:]<\/p>\n

Portal Scroll will be projected on a wall every 15 minutes, Carpet Beat will be looped on a screen, covered with the same material I use for my sculptures, which also echo the rough walls of Kunsthuis SYB. The sculptures are a somewhat distorted scale model of the room that Portal Scroll takes place in, although this time the viewer is \u00a0 standing outside of the structure. I really appreciate how the interior of SYB seems to be in dialogue with the work both thematically and materially.<\/em><\/p>\n

\"\"

Carpet Beat, 2020<\/em><\/p><\/div>\n

Ik moet denken aan de eerste pagina van het proposal dat Einarsd\u00f3ttir indiende voor een werkperiode in SYB. Ik had gekeken naar een foto van een berglandschap in IJsland, als een illustratie van patronen in oppervlakken. De contrasten tussen de donkere berg en witte sneeuwaders vertegenwoordigen harde grenzen tussen twee ruimtes. Einarsd\u00f3ttir had als huttenbewaker in die hooglanden gewerkt, een context die haar werkpraktijk sterk heeft be\u00efnvloed. Einarsd\u00f3ttir: \u201cIt’s also a very immersive environment to be in. Usually, within my work I\u2019m situated in some sort of nature. For this work [in SYB], however, I feel less [influenced], although there are some organic elements within my sculptures.\u201d<\/em><\/p>\n

3\/ Set sculpturen, getoond tijdens Skype<\/strong><\/p>\n

We kijken naar enkele schaalmodellen die Einarsd\u00f3ttir op dit moment met pen kleurt. Werkend aan het herschrijven van het verhalende script en het ontwerpen van de rekwisieten in de video, begon ze een paar weken geleden ook met het realiseren van deze materi\u00eble objecten vanuit texturen op karton. \u201cI guess, in terms of what I wanted to discuss in the narration, I think it will be the physical presence of this space that has affected my sculptures, rather than the narration of the video. Being displaced from the big city during Corona, I actually enjoyed the bad weather here, it is such a great house itself to focus on.\u201d\u00a0<\/em><\/p>\n

De residentie van Einarsd\u00f3ttir eindigt op 25 juli. Wanneer we SYB bereiken en de voordeur openen, lopen we naar het centrale midden podium. Hier wordt Portal Scroll<\/em> getoond, als eerste indruk van ruimtelijke patronen middenin een ruimte vol imperfecties. In de achterste ruimte presenteert Einarsd\u00f3ttir Carpet Beat,<\/em> in een spel met sculpturale, textuurelementen. Beide verhalen, materieel en visueel, komen hierin samen, maar kennen tegelijkertijd hun eigen verhaal. De ruimtelijke objecten die Einarsd\u00f3ttir nu fysiek onderzoekt in dialoog met de twee video’s verbreden delen van haar verhaal. Niet omdat haar werk bestaat uit woorden, maar door een balans te zoeken tussen verhalende fictie en textuursculpturen, zonder illustratief te zijn.<\/p>\n

\"Halla

Sculptural Installation, 2020<\/em><\/p><\/div>\n

 <\/p>\n

LV \u2013 Je definieert de patronen in karton als scheuren. Ik denk dat het een interessante spanning vertegenwoordigt: die plek van een scheur. Vertegenwoordigt deze plek iets moois voor jou?<\/strong><\/p>\n

HE \u2013 I started with the word \u2018veneer\u2019 as a material and a method to use on walls or furniture, but likewise as something we put on ourselves, as the stories we tell each other as well as ourselves. Inevitably there will be cracks in these surfaces and stories, which can be beautiful, but not necessarily so.<\/em><\/strong><\/p>\n

\"\"

Sculptural Installation (detail), 2020<\/p><\/div>\n

<\/h5>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\n

Colofon<\/strong><\/span>
\nTekst en vertaling naar Nederlands: Liza Voetman
\nEindredactie Engels: Brenda Tempelaar
\nAfbeeldingen: Halla Einarsd\u00f3ttir
\nCircles graphics: Maarten van Maanen
\nDeze tekst maakt deel uit van\u00a0SYB Circles (2019\/2020).<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 21 juli ontmoetten Halla Einarsd\u00f3ttir en ik elkaar via Skype.<\/p>\n","protected":false},"author":7,"featured_media":4665,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[23],"tags":[],"class_list":["post-4649","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-circles"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4649"}],"collection":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/7"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=4649"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4649\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4684,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/4649\/revisions\/4684"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/4665"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=4649"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=4649"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=4649"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}