{"id":2650,"date":"2017-03-01T10:20:19","date_gmt":"2017-03-01T10:20:19","guid":{"rendered":"http:\/\/kunsthuissyb.nl\/?p=2650"},"modified":"2017-03-02T15:43:56","modified_gmt":"2017-03-02T15:43:56","slug":"24uurs-residencies","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/?p=2650","title":{"rendered":"24uurs residencies"},"content":{"rendered":"

Mylan Hoezen en Floor Schothorst<\/span><\/p>\n

Mylan Hoezen (NL, 1993) maakt performances waarin tijd een belangrijke rol speelt. De duur van de performances voorziet het werk van een extra kracht en laat daarbij een meditatieve bewustzijnstoestand zijn intrede doen. Zijn performances komen voort uit een verlangen naar harmonie in een wereld waarin er een overvloed aan informatie en prikkels aanwezig is. Zijn werken hebben altijd een polariserende kern en zijn ofwel zeer energiek of volledig passief.<\/p>\n

\"0567c0e6-b806-4d67-8a48-2eea239cff46\"<\/p>\n

Floor Schothorst (Baarn, 1992) maakt voornamelijk grote tekeningen in houtskool en grafiet. Deze zijn als een vlucht naar een andere wereld waarin de kloktijd geen rol speelt en de stress van het dagelijks leven niet bestaat. \u00e2\u20ac\u0153In mijn tekeningen wil ik het gevoel van overweldiging overbrengen. Het is voornamelijk een overbrenging van een gevoel wat ik zelf ervaar. Het gevoel is die van passie, overgave, fijnzinnigheid, gevoeligheid, aanraking, sensualiteit. Maar ook het sublieme speelt een rol, de overgave aan de natuur, die groter is dan wij. Ik laat me dan ook inspireren door groeiende organismen, rotspartijen, krioelende insecten. Maar ook menselijk vlees, zowel de huid en het vet, als de ingewanden. Belangrijk in mijn werk is de aandacht die ik eraan besteed. De tijd die ik erin stop. En mijn overgave.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Marin Hondebrink en Rosalynn van Hummel<\/span><\/p>\n

Rosalynn van Hummel
\nhttp:\/\/www.rosalynnvanhummel.nl\/<\/a><\/p>\n

\"unnamed-3\"<\/p>\n

Wanneer ik om me heen kijk zie ik naakt.
\nEn mensen die hun naakte lichaam bedekken.
\nKomt dat door schaamte voor dat naakte?
\nOf door lusten en verleidingen?<\/p>\n

Die vragen en associaties fascineren mij enorm.
\nBloot zijn, je naakt voelen, naakt zien en aan seks denken bij het zien van een naakt lichaam.
\nDit kan zo’n enorm grijs gebied zijn en hele boel verwarring veroorzaken.
\nDit maakt waarschijnlijk ook wat ik er zo interessant aan vind.<\/p>\n

Waar ligt die lijn tussen bloot zijn en seksueel naakt zijn?
\nToen ik vroeger bij de voetbal trainingen hoorde dat er jongens waren die met hun onderbroek aan douchte verbaasde me dat enorm. Is er een schaamte ontstaan waardoor je niet meer met je gelijke geslacht samen naakt kunt zijn? Of nou ja naakt zijn, gewoon douchen omdat je hebt gesport.<\/p>\n

Een ontbloot lichaam is het mooiste wat er is, en het is iets wat iedereen heeft. Waarom is er dan ooit schaamte en preutsheid ontstaan?
\nDoor naakte te schilderen wil ik onderzoeken wanneer een beeld sensueel is, en wat er voor zorgt dat het seksueel wordt?
\nEn door de schilderijen van borsten en billen te combineren met alledaagse onderwerpen probeer ik die associaties in iemands hoofd los te maken. Wat doet dat vuilniszakje opeens tussen een rij borstjes? of wat doet de octopus wanneer je die naast een paar billen ziet?
\nDe schilderijen zijn groter dan lichamelijk formaat. Zo ontstaat er een vervreemding en confrontatie. Je kunt er niet omheen. En de vraag rijst of de schaamte op het doek te vinden is of in ons zelf zit.
\nWant, wie bepaald eigenlijk wanneer het over seks gaat? kan ik dit als maker bepalen of zit het in het hoofd van de toeschouwer?
\nEn kijkt de toeschouwer anders naar mijn schilderijen als ze weten dat ze een vrouwelijke maker hebben?<\/p>\n

Ik wil met mijn schilderijen de schurende grens tussen sensualiteit en seksualiteit opzoeken. Wellicht ga ik er aan allebei de kanten soms overheen. Dit is nodig om de vele vragen die ik heb te kunnen beantwoorden en weer tot nieuwe vragen en beelden te komen.<\/p>\n

Marin Hondebrink
\nwww.marinhondebrink.tumblr.com<\/a><\/p>\n

\"edf\"<\/p>\n

Mijn onderzoek begint altijd met materialen als papier, gips, klei, lak en pigmenten. Maar ik experimenteer ook met panty\u2019s, PU schuim en epoxy. Door deze bijzondere combinaties ontstaat er soms een bijna keramiek -achtige huid. Dit tot huid getransformeerde materiaal is niet helemaal het onderwerp maar slechts een middel om het \u2018verhaal\u2019 te doen voelen.<\/p>\n

Mijn werk heft vaak een dikke huid door de vele lagen. Voor mij kan het een metafoor voor je eigen huid zijn. Zowel je fysiek aanwezige huid als mentale huid waarin alle belangrijke gebeurtenissen in je leven je veranderen als persoon.<\/p>\n

Ook zoek ik graag de grenzen op van \u2018plat\u2019 en ruimtelijk werk. Ik dwing mijn platte werk om een sculptuur te zijn. En een ruimtelijk werk hang ik daarentegen dan graag als een schilderij aan de muur.<\/p>\n

Alles aan mijn werk is daarom ambigu. Ook mijn procesmatig werken zorgt er voor dat ik mijzelf blijf verbazen en verassen.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
\n
\n
\n

Dalida Georgiou-achmet<\/span><\/p>\n

\"Dalida\"

Dalida GA, [Be to continued], 2016, Action (video still)<\/p><\/div>Dalida GA was born in Athens, Greece in 1991. Being a member of an unconventional family structure had an impact in her way of connecting to the world. Her current work has been greatly influenced by this fact. In 2007 she studied at SIVITANIDIOS <\/i>art high school in Athens. She joined the department of graphic design where she acquired designing and illustrating skills. In 2009, a year before graduation, she had already started taking a drawing & painting course in private school Kolizeras <\/i>which she continued until 2012. Until that time she was adept at classical drawing.In July 2016, she obtained her BA in Fine Arts at the Art University of Utrecht<\/i>, the Netherlands.During her time and study abroad, Dalida had the time and space to step away from her classical background and reflect on the motives that lead her to develop her work the way it is now.Currently she is a part of the organization team of Caf\u00e9 Chercher, Art caf\u00e9 for unfinished projects <\/i>and she seeks educational and challenging projects for herself, as well as for her artistic development and its process. Dalida lives and works in Rotterdam, the Netherlands.<\/div>\n

Adriaan Luteijn<\/span><\/span><\/p>\n

\"ceca2a50-29f2-4ba4-9ff6-131201851269\"<\/p>\n

Born in 1981 in Zeist, the Netherlands. Adriaan Luteijn started to expand his creative nature by studying Industrial Design in Utrecht. During this study he had the feeling that design was limited, and that a big part of doing commissioned work is serving the wishes of the client. After graduating he worked in the labour-market for several years. In 2011 he decided to enrol to the BA at the Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht in order to reinvent himself and his artistic progress. Mainly focusing on performance and video art, Adriaan developed a recognisable artistic language due to his dedication, hard work and fascination for these disciplines.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n
\n
\n
\n

DSCO (Safira Taylor en Dima Bondarenko)<\/span><\/p>\n

\"unnamed\"<\/p>\n

The collaboration DSCO, consisting of Dima Bondarenko (born 1989, Vinnitsa, Ukraine) and Safira Taylor (born 1993, Muscat, Oman) was established in 2017. Dima and Safira met in 2013 at the beginning of their Fine Art degree at Academy Minerva, Groningen. Over the years Dima and Safira have collaborated on projects including photography-based works in 2014 and a performance at a Fine Art fashion show co-directed by Dima in 2015.<\/p>\n

Safira Taylor currently works with the playful metamorphosis of space, experimenting with the boundaries of immersive art. In 2015 she was awarded the Hans Brinker Budget Trophy for her work at the Budget Trophy exhibition in Amsterdam. She assisted artist Esther de Graaf with her exhibition Branching Fields at the Groninger Museum in 2016 and completed a Gallery Management Internship at No Man\u2019s Art Gallery, Amsterdam in 2017.<\/p>\n

Dima Bondarenko received a medical degree in pharmacy in 2009 in his hometown Vinnitsa, as a result he now focuses on the remedy-like affect art can have on society. Between 2014 and 2015 he worked as a concept developer in Stad Magazine voor Groningen. Dima is currently an editor of the international art magazine Trickle launched in 2016.<\/p>\n

Together Safira and Dima aim to create a playground for diverse emotions, using Dima\u2019s intention to shape an inclusive environment through relational aesthetics and Safira\u2019s curiosity for immersive situations.<\/p>\n

 <\/p>\n<\/div>\n

Eirik Jahnsen<\/span><\/span><\/p>\n

\"9509db49-20ad-4cc3-861d-b56ff5eacf11\"<\/p>\n

Norwegian artist Eirik Jahnsen is currently a graduation student from Minerva art academy. In his practice he is\u00a0Working with material transformations and strange combinations of objects that form new associations, and seeks to express spiritual values through material. Emphasizing\u00a0the sensible understanding rather than the informative, he is often using basic elements such as fire, water, to raise questions about our primal human behaviour.<\/p>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n<\/div>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

\u00a0\u00a0\"unnamed-1\"\u00a0\u00a0 \u00a0\u00a0\u00a0\"unnamed\"<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Graag stellen we alle residenten voor:<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":2651,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"class_list":["post-2650","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-residency"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2650"}],"collection":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=2650"}],"version-history":[{"count":10,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2650\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2695,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/2650\/revisions\/2695"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/2651"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=2650"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=2650"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/old.kunsthuissyb.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=2650"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}